من بي تو هيچم تو باورم نكن خيسم زگريه تنها ترم نكن

عاشق كه بودم تا با تو سر كنم اتش كه نبودم خاكسترم نكن

اگه عاشقت نبودم اگه بي تو زنده بودم تو بمون كه بي تو غصه مي خورم

اگه دل به تو نبستم اگه اين منم كه هستم از هواي گريه ات پرم

اگه شكوه دارم از تو اگه بي قرارم از تو تو بمون كه اشيونه ام تويي

به هوايت اي ستاره به تو ميرسم دوباره اگه عاشقم بهانه ام تويي

دل كنده بودم از همزبونيت پنهون نكردي از من نشونيت

من پا كشيدم از بخت بسته ام تو پا فشردي بر مهربونيت

اگه هم زبون نبودم اگه مهربون نبودم چه كنم اين دل شكسته رو

اگه سرد و مرده بودم اگه پر نميگشودم به تو بسته بودم اين دو بال خسته مو

اگه شكوه دارم از تو اگه بي قرارم از تو تو بمون كه اشيونه ام تويي

به هوايت اي ستاره به تو ميرسم دوباره اگه عاشقم بهانه ام تويي

من ذهنم را از دست داده ام ، من ذهنم را از دست داده ام

به تو نیاز دارم ، به تو نیاز دارم

من ذهنم را از دست داده ام من کاملا پوچ و تهی هستم

من خودم نمی فهمم تو از کجا آمده بودی

چرا ، چرا من به تو جذب شده ام

روشناییها خاموش می شوند

من بال و پر زنان به هر جا پرواز می کنم

بدون تو من وجود ندارم

چیزهایی که می خواهم وجود ندارد

عشق یک شربت شيرين و بیهوش کننده است

آن محرک من به سمت دیوانگی وزندگي است

و آنها می گویند - تقصیر من است

و آنها می گویند - تقصیر من است

من ذهنم را از دست داده ام ، من ذهنم را از دست داده ام

به تو احتیاج دارم ، به تو نیاز دارم

بدون تو من خودم نیستم بدون تو من وجود ندارم

و آنها می گویند ....آن هذیان است

آن نور تابان و درخشان پرتوهای طلایی

آنها می گویند من باید فورا درمان شوم